نداشت و قبل از هجرت او را نامزد خود كرده بود به عقد خويش درآورد و عايشه امّ المؤمنين لقب يافت . در سال اول هجرت حضرت مسلمين يعنى مهاجرين و انصار را بقبول برادرى يكديگر واداشت و در اين عمل يعنى مؤاخاة خود حضرت على بن ابى طالب را ببرادرى برگزيد . در سال دوم مسلمين را به خواندن نماز بسوى مكّه خواند چه تا مدت 18 ماه پس از هجرت از مكّه قبلهء مسلمين جانب بيت المقدس بود و نماز و روزه در اين سال جزء فرايض قرار داده شد . غزوهء بدر كبرى حضرت رسول بعد از تحكيم مقام خود در مدينه درصدد كشيدن انتقام از كفار قريش و فتح مكّه برآمد و پيوسته كسان به اطراف مكّه و ميان قريش ميفرستاد و از احوال و اخبار ايشان اطلاع حاصل ميكرد چنان كه در سال دوم نه تن از اصحاب خود را بيكى از منازل نزديك كعبه به همين نيت مأمور ساخت و ايشان بر كاروانى از آن قريش زدند و از ايشان دو تن اسير و مقدارى غنيمت گرفته بمدينه برگشتند . هريك از جنگهائى را كه حضرت رسول در ايام حيات خود با كفار قريش و يهود و غير ايشان كرده و عدد آنها 26 يا 27 جنگ است غزوه مىگويند كه جمع آن غزوات است و غزوه در اين مورد معنى جنگ مقدّس يا جهاد را پيدا كرده و به همين جهت غازى بمعنى مجاهد و كسى است كه در راه رضاى خدا و قلع‌وقمع كفار بجنگد . اولين غزوات حضرت رسول غزوهء بدر كبرى است . بدر نام يك رشته چاه آب بوده است ما بين مكّه و مدينه كه كاروانها در سفرهاى تجارتى بشام براى رفع عطش و برگرفتن آب همه وقت در آنجا بار مىانداختند . در سال دوم هجرت مسلمين در مدينه اطلاع يافتند كه چند قافله متعلق بقريش از شام ببدر فرود آمده و رياست آنها هم با ابو سفيان بن حرب از رؤساى معروف آن قبيله است و همراهيان آن قوافل مجموعا سى نفرند . حضرت رسول مسلمين را بدستبرد به آن قوافل به آن عنوان كه مال كفار است و غارت و بغنيمت بردن آن صدمه‌ايست بخصم امر داد .